FOTIS's profileΚαλωσορίσατεPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
April 09 ΤΑΞΙΔΙΚοίταξε πάνω στο κατάστρωμα
τους αδελφούς μας που γέρασαν σε μια νύχτα. Μας είπαν πως δεν στοχάστηκαν την παρακμή. Δεν στοχάστηκαν ένα τέλος μέσα σε πέλαγος από βάσανα. Γιατί μέσα στην πολιτεία είχαν το κρεβάτι της ξεγνοιασιάς, γιατί μέσα στο φως το πρωινό έσπερναν τη φθορά και την αγωνία. 'Oσοι δεν έχουν κρεβάτι να κοιμηθούν ξαγρυπνούν και στοχάζονται. 'Oσοι δεν έχουν ψωμί έχουν όνειρα. 'Oσοι δεν έχουν φωτιά να ζεσταθούν έχουν ελπίδες. Όσοι δεν έχουν ελπίδες και στοχασμούς πεθαίνουν από έκπληξη γιατ' είναι σκληρό το κακό που σε βρίσκει απροετοίμαστο και δυο φορές σκληρός είναι ο θάνατος που δεν βρίσκει αντίσταση ο ερχομός του. (Κρίτως Αθανασούλης)
April 05 ΑργυρώΕίχε γράψει κάποτε η Αργυρώ μου κάτι για κάποιο φίλο εγώ το δανείζομαι και το παραφράζω λίγο. “..και ξαφνικά το φως σκοτείνιασε και ξαφνικά η ανάσα έπαψε απ’τα νεανικά σου χείλη να γλιστρά, και τότε ήταν που ένοιωσα πρώτη φορά πόσο πολύ σε αγαπούσα. Τα μάτια θολά από τα δάκρυα πλημυρισμένο το μυαλό με αναμνήσεις ,μα ήταν τόσο ξαφνικό και αναπάντεχο αυτό τον κόσμο να αφήσεις. Όσο όμως κι αν μου λήψεις θα βρεθούμε πάλι σ’έναν κόσμο νέο σε συχνότητα άλλη. Μακάρι το χρόνο να μπορούσα να γυρίσω πίσω και με αγάπη τη ζωή να σου γεμίσω" Μέχρι να ξανασυναντηθούμε Αργυρώ 29/1/1992
 Myspace Comments Myspace Comments Myspace Comments   Free Comments & Graphics March 29 ....Γιά Σένα
28/11/2007…..Εσβησε ο Ήλιος της ζωής μου Ψυχούλα άστεγη, χαϊδεμένη, Η ΛΗΣΜΟΝΙΑ
Μεγάλε έρωτα, μικρή αγαπημένη! Δεν σταμάτησα τον αγώνα. Μεγάλε έρωτα, μικρή αγαπημένη! Τότε δε μέτρησες το ανάστημά μου, Μεγάλε έρωτα, μικρή αγαπημένη! Μην ελπίζεις να σε παρατηρώ από απόσταση Μείνε στο δρόμο Μεγάλε έρωτα, μικρή αγαπημένη! (Πάμπλο Νερούδα) ΠΡΙΝ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΩ
Είχα γνωρίσει σταχτερά σαλόνια, Βουβά ήταν όλα, πεθαμένα κι άδεια, όλα ήταν κανενός κι όλα των άλλων, (Πάμπλο Νερούδα) ΔΕΝ Σ' ΑΓΑΠΩ
Σ' αγαπώ καθώς κάποιο φυτό που δεν ανθίζει, Σ' αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε, παρά μ' ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι,  Myspace Comments
ΑΦΗΣΕ ΛΕΥΤΕΡΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ
'Αφησε λεύτερα τα χέρια μου και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη! 'Αφησε τα δάχτυλά μου να τρέξουν στους δρόμους του κορμιού σου. Το πάθος - αίμα, φωτιά, φιλιά - με ανάβει με τρεμουλιαστές φλόγες. Αλλά εσύ δεν ξέρεις τι είναι τούτο! Είναι η καταιγίδα των αισθήσεών μου που διπλώνει τον ευαίσθητο δρυμό των νεύρων μου. Είναι η σάρκα που φωνάζει με τις διάπυρες γλώσσες της! Είναι η πυρκαγιά! Και συ είσαι εδώ, γυναίκα σαν άθικτο ξύλο τώρα που η καμμένη μου ζωή πετάει προς το γεμάτο με άστρα, σαν τη νύχτα, σώμα σου! 'Αφησε λεύτερα τα χέρια μου και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη! Δεν είναι έρωτας, είναι επιθυμία που ξεραίνεται και σβήνει, είναι καταιγισμός από ορμές, προσέγγιση του απίθανου, αλλά υπάρχεις εσύ, υπάρχεις εσύ για να μου δώσεις τα πάντα, και για να μου δώσεις αυτό που κατέχεις ήρθες στη γη - όπως εγώ ήρθα για να σε περιέχω για να σε επιθυμώ, για να σε δεχτώ! Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ 'Ολη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου κοντά στη θάλασσα, στο νησί. 'Ησουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό. 'Ισως πολύ αργά ενώθηκαν τα όνειρά μας, στα ψηλά ή στα βαθιά, στα ψηλά σαν κλαδιά που κουνάει ο ίδιος άνεμος, στα χαμηλά σαν κόκκινες ρίζες που αγγίζονται. 'Ισως το όνειρό σου χωρίστηκε από το δικό μου και στη σκοτεινή θάλασσα με έψαχνε όπως πρώτα όταν δεν υπήρχες ακόμα, όταν χωρίς να σε διακρίνω έπλεα στο πλάι σου, και τα μάτια σου έψαχναν αυτό που τώρα - ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό - σου δίνω με γεμάτα χέρια, γιατί εσύ είσαι το κύπελλο που περίμενε τα δώρα της ζωής μου. Κοιμήθηκα μαζί σου όλη τη νύχτα, ενώ η σκοτεινή γη γυρίζει με ζωντανούς και νεκρούς, και σαν ξύπνησα ξάφνου καταμεσής στη σκιά το μπράτσο μου τύλιγε τη μέση σου. Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος μπόρεσαν να μας χωρίσουν. Κοιμήθηκα μαζί σου και ξύπνησα με το στόμα σου βγαλμένο από τον ύπνο να μου δίνει τη γεύση από τη γη, από τη θάλασσα, από τα φύκια, από το βάθος της ζωής σου, και δέχτηκα το φιλί σου μουσκεμένο από την αυγή σαν να έφθανε από τη θάλασσα που μας περιβάλλει. ΑΠΟΥΣΙΑ Μόλις σε άφησα, έρχεσαι μαζί μου, κρυστάλλινη ή τρεμάμενη, ή ανήσυχη, πληγωμένη από μένα ή ξέχειλη από έρωτα, καθώς τα μάτια σου σφαλίζονται πάνω στο δώρο της ζωής που αδιάκοπα σου αφήνω. Αγάπη μου, συναντηθήκαμε διψασμένοι και ήπιαμε όλο το νερό και το αίμα, βρεθήκαμε πεινασμένοι και δαγκωθήκαμε όπως δαγκώνει η φωτιά, αφήνοντας πάνω μας πληγές. Αλλά περίμενέ με, φύλαξέ μου τη γλύκα σου. Εγώ θα σου δώσω κι ένα τριαντάφυλλο. (Πάμπλο Νερούδα)
|
|
|
